แสดงบทความตามหมวด ‘: การยึดประสานสเตนเลส’

ตัวยึดที่ทำจากสเตนเลส (Stainless Steel Fastener)

บทนำ การซ่อมบำรุงตามระยะเวลา ไม่ว่าจะเป็นส่วนประกอบทางด้านไฟฟ้าหรือเครื่องจักรกล ล้วนต้องใช้เวลานานพอควร ทุกวันนี้ต้นทุนทางด้านแรงงานได้สูงขึ้นตามลำดับ ดังนั้นการพิจารณาการออกแบบ (Design) เพื่อลดจำนวนครั้งของการซ่อมบำรุงหรือกระทั่งไม่ต้องซ่อมบำรุงเลย จึงเป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึงในขั้นตอนของการออกแบบ ในการถอดหรือประกอบ สมบัติความทนต่อการกัดกร่อนของตัวยึด (Fastener) เป็นสิ่งที่สำคัญมาก ทั้งนี้เพื่อป้องกันความเสียหายจากการกัดกร่อน หรือป้องกันการคลายตัวของตัวยึดเอง ดังนั้นต้นทุนการนำสลักเกลียว (Bolts) ออกหรือเปลี่ยนใหม่จึงมีสูงกว่า หากใช้ตัวยึดที่ทนการกัดกร่อนแต่เริ่มแรก ผลกระทบอื่นอันเนื่องจากการเสื่อมสภาพของตัวยึดก็คือการสูญเสียเวลา การสูญเสียกำลังการผลิตสิ่งเหล่านี้เป็นประ เด็นสำคัญที่จะต้องนำมาพิจารณาถึงตัวยึดที่มีความทนทานสูง สเตนเลสกลุ่ม 300 เป็นกลุ่มที่ให้ความต้านทานการกัดกร่อนได้ดีเยี่ยมในสภาพแวดล้อมที่เป็นน้ำจืด แต่ความแข็งแรงจำนน (Yield Strength) ของเกรดดังกล่าวยังต่ำ  จึงไม่เหมาะกับการใช้งานบางประเภท ส่วนสเตนเลสกลุ่ม 400 เป็นกลุ่มที่ให้ความแข็งแรงเชิงกลค่อนข้างสูง แต่มีแนวโน้มที่จะเกิดการกัดกร่อนแบบรูเข็มและการกัดกร่อนในระบบน้ำจืดต่าง ๆ ส่วนเหล็กสเตนเลสตกผลึกแข็ง (Precipitation Hardened) เป็นวัสดุอีกทางเลือกหนึ่งที่มีข้อดีทั้งความแข็งแรงและทนต่อการกัดกร่อน ขณะที่เหล็กสเตนเลสดูเพล็กซ์  (Duplex) และเหล็กสเตนเลสซุปเปอร์ออสเทนนิติก (Super Austenitic) มีข้อได้เปรียบคือทนต่อการขนส่งในสภาพแวดล้อมที่แย่ๆ ได้ดีเลิศ ดังนั้น ผู้ออกแบบจึงจำเป็นต้องพิจารณาตัวยึดตัวใดตัวหนึ่งเสมือนว่าเป็นระบบๆหนึ่ง และตระหนักว่ารอยต่อที่ประกอบเข้าด้วยกันนั้น เป็นจุดวิกฤตจุดหนึ่งของการออกแบบ ด้วยเหตุนี้ผู้ออกแบบจึงควรพิจารณาตั้งแต่บริเวณพื้นที่ ที่ต้องรับแรงเค้นสูงสุดจนถึงบริเวณที่ซึ่งจะมีโอกาสเกิดความเสียหาย การเลือกใช้ตัวยึดที่เหมาะสม ทนทานต่อการกัดกร่อนมีความแข็งแรงเพียงพอกับลักษณะการใช้งาน จากนั้นจึงออกแบบจุดต่อบริเวณรอบๆให้สอดคล้องกับตัวยึดที่สามารถหามาได้ […]

อ่านต่อบทความทั้งหมด ตัวยึดที่ทำจากสเตนเลส (Stainless Steel Fastener)

เทคนิคงานเชื่อมสเตนเลสออสเทนนิติกและดูเพล็กซ์ (Welding Stainless Austenitic and Duplex)

1.        บทนำ การเชื่อมสเตนเลสออสเทนนิติกและดูเพล็กซ์ แม้มีความแตกกต่างจากงานเชื่อมเหล็กกล้าคาร์บอน แต่ก็ไม่ได้ยุ่งยากมากเกินไป ข้อแตกต่างที่สำคัญเมื่อเทียบกับเหล็กกล้าคาร์บอนได้แก่ : ปกติสเตนเลสไม่จำเป็นต้องให้ความร้อนก่อนการเชื่อม และหลังการเชื่อม (pre-heat หรือ post-heat) สเตนเลสมีความทนทานต่อไฮโดรเจนสูงกว่า (High tolerance for hydrogen) สเตนเลสจำเป็นต้องทำความสะอาดก่อนเชื่อม สเตนเลสเติมลวดเชื่อมช้ากว่า สเตนเลสแนวเชื่อมซึมตื้นกว่า   1.1 ทำความสะอาดก่อนเชื่อม ก่อนทำการเชื่อมสเตนเลสแนวที่จะเชื่อมจำเป็นต้องทำความสะอาดเสียก่อน เพื่อขจัดสิ่งปนเปื้อนและออกไซด์ที่ผิว โดยอาศัยวิธีการดังต่อไปนี้ 1) วิธีขจัดออกไซด์ติดแน่นที่ผิวโดย : มีหลายวิธีการให้เลือกทั้งนี้ขึ้นกับลักษณะการติดแน่นของออกไซด์และรูปร่างของชิ้นงานเป็นหลัก  แต่มีข้อห้ามอย่างหนึ่งคืออย่าใช้แปรงลวด (Wire brushing) ขัดเป็นอันขาด การเจียร (Grinding) การขัด (Abrasive blasting) การกลึง (Machining) การกัดกรด (Pickling) 2) วิธีขจัดสะสารยึดเกาะบนผิว : สารหลากชนิดอาจเป็นเหตุทำให้แนวเชื่อมเปรอะ และลดความสามารถในการต้านทานการกัดกร่อนหลังการเชื่อมได้ ซัลเฟอร์ ฟอสเฟอร์รัส คาร์บอน ตะกั่วดีบุก สังกะสี ทองแดง โซดาไฟ […]

อ่านต่อบทความทั้งหมด เทคนิคงานเชื่อมสเตนเลสออสเทนนิติกและดูเพล็กซ์ (Welding Stainless Austenitic and Duplex)

การเชื่อมสเตนเลส

การเชื่อมสเตนเลส (welding stainless steel) การเชื่อมสเตนเลสเป็นเพียงวิธีการหนึ่งในการกระบวนการประสานสเตนเลส 2 ชิ้นให้ติดกัน ก่อนที่เราจะได้เรียนรู้กระบวนการเชื่อมสเตนเลสเรามาดูกันว่ามีวิธีการใดบ้างในการประสานสเตนเลสให้ยึดติดกัน ดังนี้       1. แนวทางการประสานสเตนเลส ในการประสานสเตนเลส 2 ชิ้น หรือหลายชิ้นให้ยึดติดกันให้เป็นชิ้นเดียวกัน จะอาศัยวิธีการ 3 แนวทางดังต่อไปนี้ 1.1         แนวทางเชิงกล (Mechanical Fastening) คือวิธีการใช้แรงยึดประกอบชิ้นงานให้ติดกัน ได้แก่ การใช้สกรู (screw)  สลักเกียว (bolt) หมุดย้ำ (rivets) ลวด (wire) อายเล็ด (eyelet) สลักเข็ม (cotter pin)  เป็นต้น 1.2         แนวทางการเชื่อม (Welding) คือวิธีการใช้ความร้อนเพื่อให้ชิ้นงานยึดติกันหรือให้ตัวกลางหลอมละลายไปไปยึดติดชิ้นงานหลังการเย็นตัวลง ได้แก่ การเชื่อม (welding) การบัดกรี (brazing and soldering)เป็นต้น 1.3         แนวทางกาว (Adhesive […]

อ่านต่อบทความทั้งหมด การเชื่อมสเตนเลส